Ze.nl: Interview met Gangsterliefje door Marlies Sienot

E-mail Afdrukken PDF

Priscilla was een gangsterliefje.

Enkele jaren geleden werd Priscilla Jourdans man opgepakt: verdacht van criminele praktijken in de zaak Holleeder. Priscilla geloofde in zijn onschuld, vocht als een leeuwin voor hem en schreef een boek. Ze.nl sprak haar.

Het liefje van Marcel Kaatee
Op een zonnige middag ontmoet ik Priscilla bij één van haar grote liefdes: hartje Amsterdam. We hebben afgesproken op de Nieuwmarkt, maar een steenworp afstand van waar het grootste gedeelte van Priscilla's leven zich afspeelt. Haar man Marcel Kaatee en zij werken hard aan een terugkeer in de 'normale' wereld. Want de afgelopen jaren zijn nauwelijks normaal te noemen: eerder surreëel. "Het is heel vermoeiend geweest. Alles draaide om Marcel en de rechtszaak. Ik heb ook daarom het boek geschreven: ik wilde er gewoon een punt achter zetten. Ik ben drie en een half jaar lang daarmee bezig geweest en nu is het weer tijd voor Priscilla. Ik ben creatief en ondernemend genoeg om iets onder mijn eigen naam te realiseren. Ik wil niet altijd bekend staan als alleen maar 'het liefje van'."

Een eerste indruk
Priscilla schreef over haar ervaringen met het Nederlandse rechtssysteem en als moeder van een zoon wiens vader in de gevangenis zat. Maar ze ging niet over één nacht ijs. Ze dacht zorgvuldig na over het beeld dat ze wil uitstralen. "Ik word vaak aangekeken met een blik: 'Jaja, gangsterliefje tegen wil en dank? Je bent vast een golddigger.' Mensen kijken niet voorbij mijn lange nagels, grote zonnebril, veel haar en rode lipstift. De eerste indruk is bepalend in hun reactie op mij. Ze weten niet dat ik al sinds mijn veertiende er zo uit zie. Soms is die look 'in', soms is het 'ordinair', maar uiteindelijk past het gewoon bij mij. Ik heb mijn uiterlijk niet aangepast aan de situatie. Ik heb daarom gekozen voor die foto op de voorkant van mijn boek. Hij straalt echt het 'gangsterliefje-gevoel' uit en is toevallig ook in die periode gemaakt. Uiteindelijk leest men mijn boek en komt men tot de conclusie dat ik heel anders in elkaar steek. Ik houd wel van dat soort zelfspot."

Hij is de man met wie ik mijn leven wil delen
De afgelopen jaren hebben zijn tol geëist. Niet alleen van Marcel, ook van Priscilla. Zij heeft jarenlang meegevochten tegen de grote boze wolf: het Nederlandse rechtssysteem. Ondertussen hield zij de bedrijven van haar man draaiende en moest ze zorgen voor haar jonge zoon Keanu. Priscilla: "Ik merk dat ik echt moe ben. Het is echt even genoeg geweest. Ik kom in zo'n negatieve spiraal terecht, terwijl ik helemaal niet zo ben. Ik ben eigenlijk altijd heel vrolijk, een giechelbekje. Dat negatieve gedoe past helemaal niet bij mij, ik bekijk de wereld juist altijd heel optimistisch. Maar ik merk nu dat ik soms niet sterk genoeg ben om er voor Marcel te zijn. Dan kan ik het even niet aan: hij is een paria voor het leven. Het is heel moeilijk om terug te keren in de samenleving na gevangenschap. Ik ben echt teleurgesteld in Nederland: ik dacht dat hier rechtvaardigheid zegevierde, maar dat blijkt absoluut niet zo te zijn. Je zit voor je leven vast aan het stigma 'crimineel'. Nog elke dag zijn we bezig met vechten. Om zijn bedrijven weer terug te krijgen en tegen het oordeel van anderen. Dat heeft ook zijn weerslag op onze relatie. We hebben soms echt enorme explosies, maar bij hem weg wil ik ook niet. Hij is toch mijn grote liefde, de man met wie ik mijn leven wil delen, op wie ik ooit verliefd ben geworden. Ik verlang wel terug naar die tijd dat dit allemaal nog niet gebeurd was. Maar die tijd krijgen we nooit meer terug."

Waar rook is, daar is vuur
Als iemand zomaar opeens wordt opgepakt, denkt men al gauw: 'Waar rook is, daar is vuur.' Dat heeft Priscilla ook zo ervaren. "Ik heb ongelooflijk getwijfeld aan het begin. Heb me afgevraagd of ik die man met wie ik al jaren samen was wel echt kende. Was hij wel zo leuk, lief, loyaal en betrouwbaar als ik dacht? Marcel zat opeens in de gevangenis, zonder dat hij contact met mij mocht opnemen. Het enige dat ik wist kwam uit kranten en soms van zijn advocaat. Toen ik hoorde dat het langer ging duren dan drie dagen in de politiecel, nam ik de verantwoordelijkheid voor zijn bedrijf op mij. Maar de eerste keer dat ik daarheen ging, ben ik bij de deur omgedraaid en heb de hele dag huilend op de bank gelegen. Ik was zo enorm bang voor wat ik zou tegenkomen, dat zou blijken dat hij inderdaad dat financiële brein achter Holleeder was. De volgende dag heb ik mezelf gedwongen om alles te gaan uitzoeken. Maar ik kwam niets geks tegen. Zelfs geen afspraakjes met andere vrouwen. En als ik zijn administratie niet begreep, zocht ik hulp bij zijn accountant en fiscalist. Ook zij waren nooit iets geks tegengekomen en vonden zelfs dat hij zijn zaakjes goed en helder had geregeld. Ik raakte langzamerhand overtuigd van Marcels onschuld."

Ik vecht als een leeuwin voor mijn gezin
"Tijdens de rechtszaak ontdekte ik dat de beschuldigingen van het OM dat Marcel op de hoogte zou zijn van criminele praktijken van Holleeder en dat Endstra aan Marcel verantwoording moest afleggen, waren gebaseerd op niet bestaande verklaringen. Dergelijke leugens van het OM hielden Marcel acht maanden in de gevangenis voordat de rechter eindelijk besloot hem vrij te laten. Toen ik dat eenmaal doorhad, heb ik me vastgebeten in zijn zaak. Ik was altijd aanwezig bij de rechtszittingen om Marcel en zijn advocaat te supporten, ik maakte aantekeningen en las thuis alle processen-verbaal en getuigenverklaringen. Dit schijnt niet zo normaal te zijn bij vrouwen van een gevangene. De advocaat zei zelfs dat hij dat nooit eerder had meegemaakt. Maar ik kan gewoon niet tegen onrecht en mijn geliefde werd groot onrecht aangedaan. Als ze aan mijn man of mijn kind komen, dan vecht ik als een leeuwin. Zodoende is het echt ons gevecht geworden."

Nu is het mijn tijd
"Ik heb duidelijk gemaakt mijn eigen leven weer op te willen pakken, door dit boek te schrijven. Het is mijn manier om een punt te zetten achter deze periode. Ik heb een website gemaakt met de naam Gangsterliefje. Op die manier ben ik de afgelopen jaren geportretteerd in de media, maar nu ga ik onder die naam leuke dingen doen. Ik draai het dus om in iets positiefs. Ik ontwerp en verkoop accessoires en T-shirts via mijn webwinkel op www.gangsterliefje.nl. Ik vind mezelf langzamerhand weer terug en ik weet zeker dat ik straks de power heb om weer die sprankelende vrouw te zijn die ik altijd was."

Vervolgt lachend: "En als ik er dan weer ben, houd je dan maar vast."

Zie artikel op www.ze.nl

YOU ARE HERE: Ze.nl: Interview met Gangsterliefje door Marlies Sienot